ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: ΑΝΤΩΝΑΤΟΣ ΣΠΥΡΟΣ, ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ - ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΗΣ - ΚΙΝ. ΤΗΛ. 6977987543 ΤΗΛ. 210-7219533 - E-MAIL: sorfeasmn@gmail.com ||| sorfeas@otenet.gr

ΤΗΣ ΙΔΙΑΣ ΘΕΜΑΤΟΛΟΓΙΑΣ ...

 

Οκτώβριος 2007
Γαστρεντερολογία και Ψυχιατρικά προβλήματα στα πλαίσια της Διασυνδετικής Ψυχιατρικής του Γενικού Νοσοκομείου
Αντωνάτος Σπύρος

Το γαστρεντερικό σύστημα και η σχέση του με το συναίσθημα βρίσκεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος από τα πρώτα χρόνια της ψυχοσωματικής ιατρικής. Κάποιες από τις πιο εντυπωσιακές μελέτες της ψυχοσωματικής ιατρικής έχουν γίνει σε ασθενείς με γαστρικές φίστουλες, οι οποίες επιτρέπουν την άμεση επισκόπηση του γαστρεντερικού σωλήνα. Τόσο τα αποτελέσματα της γαστρεκτομής όσο και η γαστρική κινητικότητα, έχει αποδειχθεί ότι επηρεάζονται από τη συναισθηματική κατάσταση του ασθενούς.
Eστιάζουμε στην ποικιλία των κλινικών περιπτώσεων που είναι πιθανό να αντιμετωπιστούν σε ενδονοσοκομειακούς ασθενείς και οι οποίες αφορούν στο γαστρεντερικό σύστημα. Σε ορισμένες περιπτώσεις η παθολογία του ΓΕΣ προκαλεί ψυχολογική δυσφορία (πχ σε φλεγμονώδεις νόσους), ενώ σε άλλες περιπτώσεις το ψυχιατρικό πρόβλημα προκαλεί τη γαστρεντερική διαταραχή (πχ σε διατροφικές διαταραχές). Τέλος, σε άλλες περιπτώσεις, η σχέση μεταξύ νου και κοιλιάς είναι πιθανότατα μια αμφίδρομη (πχ στο πεπτικό έλκος και στο σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου).

  Αναλυτικά »


Ιούνιος 2004
Απόπειρες Αυτοκτονίας και Γενικό Νοσοκομείο : Διαφορές ανάμεσα στα δυο Φύλα (Ερευνητική Εργασία)
Αντωνάτος Σπύρος

     Οι απόπειρες αυτοκτονίας  μοιάζει να αυξάνονται διαρκώς, ιδιαίτερα ανάμεσα στους νέους. Στις μέρες μας απασχολούν σε σημαντικό βαθμό το δημόσιο σύστημα υγείας. Για την αντιμετώπισή τους χρησιμοποιούνται όλα τα διαθέσιμα μέσα νοσοκομειακής φροντίδας και βαρύνονται με αυτόν τον τρόπο όλοι όσοι εμπλέκονται σε αυτό. Έχει διαπιστωθεί ότι οι προηγούμενες  φορές  που επιχειρεί κάποιος απόπειρα, αποτελούν τον καλύτερο και ασφαλέστερο προγνωστικό δείκτη προσεχούς αυτοκτονικής συμπεριφοράς. Σε παγκόσμιο επίπεδο οι απόπειρες αυτοκτονίας συμβαίνουν σε υψηλότερο ποσοστό ανάμεσα στις γυναίκες.  Πιο συγκεκριμένα, στις δυτικές κοινωνίες το ποσοστό που επικρατεί στις γυναίκες είναι διπλάσιο σε σχέση με εκείνο των ανδρών. Η υψηλότερη αυτή αναλογία των γυναικών στην αυτοκτονική συμπεριφορά έχει αποδοθεί σε έναν αριθμό παραγόντων. Μεταξύ των άλλων περιλαμβάνονται: οι συζυγικές συγκρούσεις, η αυξημένη προδιάθεση των γυναικών προς καταθλιπτική διαταραχή και σεξουαλική κακοποίηση, η σχετική απουσία σαφούς επιθυμίας θανάτου και η χρήση μη θανατηφόρων μεθόδων από τις γυναίκες καθώς και τα κοινωνικά στερεότυπα σύμφωνα με τα οποία οι άνδρες αυτοκτονούν πιο συχνά .Σχετική μελέτη  στο νοσοκομείο  «Ερυθρός Σταυρός» στις αρχές της δεκαετίας του ’90 κατέγραψε τη γενική τάση  όσον αφορά την επικράτηση των γυναικών ανάμεσα στα άτομα που επιχειρούν να αυτοκτονήσουν. Οι παράγοντες όμως που ευθύνονται για τις διαφορές που επικρατούν με βάση το φύλο ανάμεσα σε αυτούς που προσπάθησαν να αυτοκτονήσουν, δεν έχουν επαρκώς διερευνηθεί  στην περιοχή των Αθηνών η οποία συγκεντρώνει σχεδόν το μισό πληθυσμό της χώρας μας. Στην παρούσα μελέτη, εξετάσαμε τις κοινωνικο-δημoγραφικές  και κλινικές παραμέτρους σε άνδρες και γυναίκες που  επιχείρησαν απόπειρα σε μία συγκεκριμένη χρονική περίοδο (έτος 2003) και προσήλθαν στο νοσοκομείο μας για αντιμετώπιση. Προσπαθήσαμε να εκθέσουμε κάποιες σκέψεις μας και να φωτίσουμε τους ειδικούς εκείνους παράγοντες που χαρακτηρίζουν αλλά και διαφοροποιούν συνάμα τις απόπειρες αυτοκτονίας ανάμεσα στα δύο φύλα. Μέσα από την προσέγγιση αυτή αναδεικνύεται η ανάγκη εφαρμογής και στη χώρα μας προγραμμάτων που θα απευθύνονται αποκλειστικά σε άνδρες ή σε γυναίκες, και τα οποία θα αποσκοπούν στην πρόληψη και την αποτροπή της αυτοκτονικής συμπεριφοράς .     
  Αναλυτικά »


Σεπτέμβριος 2013
«Ντελίριο»: Ένα μείζον ιατρικό θέμα στο Γενικό Νοσοκομείο - Ζητήματα διάγνωσης και διαχείρισής του (Μέρος Β')
Αντωνάτος Σπύρος

Το ντελίριο αποτελεί τη διαταραχή του επιπέδου συνείδησης καθώς και των ανώτερων γνωστικών λειτουργιών – κυρίως της προσοχής και της αντίληψης- που συμβαίνει συχνά σε ασθενείς πάσχοντες από σωματικά νοσήματα. Παρά το γεγονός ότι σχετίζεται με αυξημένη νοσηρότητα και θνητότητα, συχνά δεν αναγνωρίζεται και δεν αντιμετωπίζεται εγκαίρως από τους γιατρούς. Το τρέχον άρθρο αποτελεί τη συνέχεια προηγούμενου που αφορούσε την ιστορία του όρου "ντελίριο" και πως αυτός διατρέχει μέσα στους αιώνες μέχρι τις μέρες μας (Τετράδια Ψυχιατρικής, τεύχος 120, σελ. 47-57). Εδώ ανασκοπείται συστηματικά η διαθέσιμη βιβλιογραφία σχετικά με τη διάγνωση, την πρόληψη και την αντιμετώπιση του ντελίριου. Τα άτυπα αντιψυχωτικά έχουν κάποια πλεονεκτήματα έναντι της αλοπεριδόλης, μόνο όμως σε έναν περιορισμένο αριθμό μελετών εμφανίζονται να είναι ασφαλή και αποτελεσματικά στην κατάσταση που συζητάμε. Πιστεύουμε πως οι στρατηγικές πρόληψης και θεραπείας δεν χρειάζεται να είναι περίπλοκες ή δαπανηρές, αλλά απαιτούν τη συντονισμένη παρέμβαση πολλαπλών ειδικοτήτων (ψυχιάτρου, νευρολόγου, παθολόγου, χειρουργού, νοσηλευτή), καθώς και τη συνεργασία της οικογένειας και των φίλων του ασθενούς. Επιπρόσθετα, θεωρήσαμε σκόπιμο να κλείσουμε την ενασχόλισή μας με το θέμα "Ντελίριο" μέσα από το προσωπικό βίωμα ενός ασθενούς – και μάλιστα συναδέλφου μας γιατρού – προκειμένου να καταδείξουμε την αναγκαιότητα αυτής της συνεργασίας μεταξύ υποστηρικτικού περιβάλλοντος και ειδικών. Η λεπτομερής περιγραφή της εμπειρίας που έζησε και τα ίδια του τα λόγια αποτελούν την καλύτερη αναφορά.

  Αναλυτικά »

 


ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: ΑΝΤΩΝΑΤΟΣ ΣΠΥΡΟΣ, ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ - ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΗΣ - ΚΙΝ. ΤΗΛ. 6977987543 ΤΗΛ. 210-7219533 - E-MAIL: sorfeasmn@gmail.com ||| sorfeas@otenet.gr