Google+ Psychiatry-pulse
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: ΑΝΤΩΝΑΤΟΣ ΣΠΥΡΟΣ, ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ - ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΗΣ - ΚΙΝ. ΤΗΛ. 6977987543 ΤΗΛ. 210-7219533 - E-MAIL: sorfeasmn@gmail.com ||| sorfeas@otenet.gr
Αντωνάτος Σπυρίδων

Αναδημοσιεύσεις

 

 

Ιανουάριος 2015
«Ο γάμος είναι καταφύγιο για τους ανθρώπους»
Ματθαίος Γιωσαφάτ (συνέντευξη στη Μαρία Καλιόρη)

Μετά το Μεγαλώνοντας στην ελληνική οικογένεια (εκδ. Αρμός), ο ψυχίατρος-ψυχοθεραπευτής, Ματθαίος Γιωσαφάτ μας βοηθάει, με λόγο απλό και ουσιαστικό, να απαντήσουμε σε ένα ερώτημα που ακούγεται υπαρξιακό αν και είναι κυρίως κοινωνικό και πολιτισμικό: Να παντρευτεί κανείς ή να μην παντρευτεί. Τον συναντήσαμε και μιλήσαμε για το γάμο, τις σχέσεις, την αγάπη στη νεοελληνική οικογένεια.

  Αναλυτικά »

 

 

Ιούνιος 2014
Ο Γκογκέν πέρα από τη ζωγραφική
Αγνή Κατσιούλα

Ο Πολ Γκογκέν (1848-1903) είναι γνωστός ως ο χρηματιστής που εγκατέλειψε τη ζωή της μεσαίας τάξης και την οικογένειά του για να κυνηγήσει τα όνειρά του. Μετατράπηκε από ζωγράφος του Σαββατοκύριακου σε ολοκληρωμένο καλλιτέχνη που άλλαξε την ιστορία της τέχνης. Βέβαια, όσο σημαντική ήταν για τον Γκογκέν η ζωγραφική του, άλλο τόσο σημαντικές αποδεικνύεται πως ήταν οι προσπάθειές του στη χαρακτική και το σχέδιο.

  Αναλυτικά »

 

 

Μάρτιος 2014
Η εικόνα της κολάσεως
Χάννα Άρεντ

Από την αθωότητα πέραν της αρετής και από την ενοχή πέραν της κακίας, από μια κόλαση όπου όλοι οι Εβραίοι ήσαν κατ' ανάγκη αγγελικοί και όλοι οι Γερμανοί κατ' ανάγκη διαβολικοί, πρέπει να επιστρέψουμε στην πραγματικότητα της πολιτικής. Η πραγματική ιστορία της κατασκευασμένης από τους ναζί κόλασης είναι απολύτως αναγκαία για το μέλλον. Όχι μόνον επειδή αυτά τα γεγονότα άλλαξαν και δηλητηρίασαν τον αέρα που αναπνέουμε, όχι μόνον επειδή τώρα στοιχειώνουν τα όνειρά μας τη νύχτα και διαπερνούν τις σκέψεις μας στη διάρκεια της μέρας - μα κι επειδή έχουν γίνει η βασική εμπειρία και η βασική δυστυχία του καιρού μας. Οι νέες ενοράσεις μας, οι νέες μνήμες μας, τα νέα έργα μας μόνον αυτήν τη βάση μπορεί να έχουν ως αφετηρία, πάνω στην οποία θα στηριχτεί μια νέα γνώση για τον άνθρωπο. Ωστόσο, εκείνοι που μια μέρα ίσως αισθανθούν αρκετά δυνατοί να αφηγηθούν την όλη ιστορία θα πρέπει να αναγνωρίζουν ότι η ιστορία καθ' αυτή δεν μπορεί να αποφέρει τίποτα άλλο παρά μόνον θλίψη και απελπισία - και λιγότερο απ' όλα, επιχειρήματα για κάποιον ιδιαίτερο πολιτικό σκοπό.

  Αναλυτικά »

 

 

Μάρτιος 2014
Η ηθική αντίσταση του υποκειμένου
Αλέν Τουρέν

Φυσικά και όταν μιλάμε για υποκείμενο, μιλάμε για δικαιώματα. Το τέλος των παλιών εννοιών έχει αφήσει ένα μεγάλο κενό. Σαν να είμαστε σε ένα θέατρο όπου το κοινό παρατηρεί μια σκηνή χωρίς ηθοποιούς. Χρειάζεται κάθε άτομο θεατής να ανέβει στη σκηνή και να απευθυνθεί στον εαυτό του και στους άλλους θεατές. Και στο επίκεντρο του στοχασμού του πρέπει να βρίσκονται τα θεμελιώδη δικαιώματα, επειδή τα δικαιώματα συγκροτούν το κοινωνικό. Σέβομαι τον Στεφάν Εσέλ, αλλά η αγανάκτηση δεν αρκεί. Σήμερα χρειάζεται να ξεκινήσουμε ξανά από τα δικαιώματα και από την υπεράσπισή τους, όπως ήδη συμβαίνει σε πολλά μέρη του κόσμου. Και όπως κάνει και ο νέος πάπας, ο οποίος φαίνεται να υιοθετεί το λεξιλόγιο της ηθικής. Η Χάνα Άρεντ υπογράμμισε το δικαίωμα να έχουμε δικαιώματα. Εγώ προσθέτω ότι τα δικαιώματα βρίσκονται πάνω από τους νόμους. Το ζήτημα των δικαιωμάτων είναι θεμελιώδες προκειμένου να ξανασκεφτούμε την κοινωνία. Η ελευθερία, η ισότητα, αλλά και το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια, που εμποδίζει το ενδεχόμενο το ανθρώπινο σώμα να μπορεί να πουλιέται σαν εμπόρευμα. Η υπεράσπισή τους αναδημιουργεί τους κοινωνικούς δεσμούς. Αυτές οι ηθικές μέριμνες δεν είναι αφηρημένες προσδοκίες, δεδομένου ότι είναι ήδη παρούσες στην κοινωνία πολιτών πολύ περισσότερο από όσο μπορούμε να φανταστούμε.

  Αναλυτικά »

 

 

Απρίλιος 2013
ΕΝΤΒΑΡΤ ΜΟΥΝΚ: «Το ουρλιαχτό μου διαπέρασε τη φύση»
Κατσιούλα Αγνή

Ο Έντβαρτ Μουνκ, ο πιο διάσημος Νορβηγός ζωγράφος, ανήκει στους προδρόμους του εξπρεσιονισμού, του κινήματος της μοντέρνας τέχνης που αναπτύχθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα, κυρίως στον χώρο της ζωγραφικής. Γεννήθηκε το 1863 στο χωριό Ανταλσμπρούκ της Νορβηγίας και μεγάλωσε στο Όσλο μέσα σε μια θρησκόληπτη οικογένεια, έχοντας χάσει νωρίς τη μητέρα του από φυματίωση και την αδερφή του από διανοητική ασθένεια. «Κληρονόμησα δύο από τους πιο φοβερούς εχθρούς της ανθρωπότητας – τη φυματίωση και την παραφροσύνη – η ασθένεια, η τρέλα και ο θάνατος ήταν οι μαύροι άγγελοι που στάθηκαν στο λίκνο μου», έγραψε αργότερα.

  Αναλυτικά »

 

 

Απρίλιος 2013
Η συνήθης πρακτική του Ψυχοσωματιστή
Catherine Parat (μετάφραση: Εύη Γραμματικοπούλου)

Το φάσμα των ασθενών που έχουν προσβληθεί από σωματικές παθήσεις είναι ευρύτατο και η ποικιλομορφία τους αισθητή. Η προκαταρκτική εξέταση τοποθετεί τον ασθενή σε κάποια κατηγορία και ανοίγει το δρόμο προς τις θεραπευτικές τροπικότητες που ξεκινούν από την ορθόδοξη ανάλυση και φτάνουν στους ποικίλους τρόπους ψυχοθεραπείας, στη συνοδευτική ψυχοθεραπεία, με κάθε ενδιάμεσο στάδιο που μπορούμε ή αναγκαζόμαστε μερικές φορές να φανταστούμε κατά την πορεία. Πόσο μάλλον όταν, παράλληλα με το βαθμό σοβαρότητας της σωματικής πάθησης και τον τρόπο ψυχικής οργάνωσης του ασθενούς, υπεισέρχονται επιπλέον στοιχεία: μπορεί να έχουμε να κάνουμε με ασθενείς χωρίς καμία γνώση περί αναλυτικής πρακτικής είτε με ασθενείς που έχουν ήδη αναλυθεί, και μάλιστα ίσως είναι οι ίδιοι ψυχαναλυτές, ασθενείς που έχουν για την ανάλυση τις πιο ορθές ή ακόμα και τις πιο τρελές αντιλήψεις…

  Αναλυτικά »

 

 

Φεβρουάριος 2013
Δημιουργία – θέσμιση – αυτονομία
Δεληγιώργη Αλεξάνδρα

Έχοντας ζήσει στη μεταμοντέρνα κατάσταση και με τη συνείδηση ότι η Τεχνική, ως υπερδύναμη πλέον, αφανίζει με ιλιγγιώδη ταχύτητα, αρχές, έννοιες, ήθη που απαίτησαν διεργασίες πολλών αιώνων για να συσταθούν, ο Κορνήλιος Καστοριάδης, αντίθετος στο ρεύμα, επανασυνδέει το ευρωπαϊκό πνεύμα με την αρχαιοελληνική απαρχή του, χωρίς να καταφύγει στις ευκολίες ενός αφελούς ανθρωπισμού ή της παραπειστικής ουτοπίας. Με φόντο τον αριστοτελικό λόγο περί ψυχής και τον θουκυδίδειο λόγο περί δημοκρατίας και με προβληματοποιήσεις που απαίτησαν αποφασιστικά ανοίγματα στη σύγχρονη επιστημονική, επιστημολογική και ανθρωπολογική σκέψη, ο Καστοριάδης δημιούργησε μια δική του φιλοσοφική σύνθεση, με ενότητα και συνεκτικότητα που σπανίζουν πλέον και με άξονες τη δημιουργία-θέσμιση και την αυτονομία-δημοκρατία: έννοιες κρίσιμες για την τύχη του σύγχρονου κόσμου, ικανές να του ξαναδώσουν προσανατολισμό και κατεύθυνση.

  Αναλυτικά »

 

 

Φεβρουάριος 2013
ΖΑΝ-ΜΠΕΡΤΡΑΝ ΠΟΝΤΑΛΙΣ (1924-2013): Ένας ψυχαναλυτής ξεχωριστός
Γεράσιμος Στεφανάτος

Ο Ζαν-Μπερτράν Πονταλίς αποτελεί μια εμβληματική φιγούρα της ψυχανάλυσης, παραμένοντας μισόν αιώνα τώρα στο επίκεντρο της ψυχαναλυτικής και διανοητικής ζωής στη Γαλλία. Στον απόηχο των «ηρωικών» γεγονότων των δεκαετιών του ’50 και του ’60 που διαμόρφωσαν το σημερινό, μετά τον Λακάν, ψυχαναλυτικό τοπίο στη Γαλλία, η δημιουργική ελευθερία της σκέψης του επηρέασε την διαμόρφωση πολλών ψυχαναλυτών της γενιάς μου, συνετέλεσε στη διάρρηξη των στεγανών που επέβαλλαν οι ορθοδοξίες και τα ερμητικώς κλειστά εννοιολογικά συστήματα. «Ανοικτότης» λοιπόν, Offenheit, ανοικτά παράθυρα, όπως ο τίτλος του βιβλίου του (Παράθυρα, Εστία 2006).

  Αναλυτικά »

 

 

Δεκέμβριος 2012
Η γέννηση της κλινικής
Μισέλ Φουκώ (μετάφραση: Κική Καψαμπέλη)

Η κλινική, την οποία επικαλούνται ακατάπαυστα για τον εμπειρισμό της, για την απλότητα της προσοχής της και για τη φροντίδα με την οποία αφήνει τα πράγματα να έρθουν σιωπηλά μπροστά στο βλέμμα χωρίς να τα διαταράσσει με κανένα λόγο, οφείλει την πραγματική της σπουδαιότητα στο γεγονός ότι είναι μια σε βάθος αναδιοργάνωση όχι μόνο των ιατρικών γνώσεων αλλά και της ίδιας της δυνατότητας ενός λόγου περί της ασθένειας. Η αυτοσυγκράτηση του κλινικού λόγου (η οποία διακηρύσσεται από τους γιατρούς: άρνηση της θεωρίας, εγκατάλειψη των συστημάτων, μη φιλοσοφία) παραπέμπει στις μη ρηματικές συνθήκες βάσει των οποίων μπορεί και μιλά: την κοινή δομή που περιτέμνει και αρθρώνει ό,τι βλέπουμε και ό,τι λέμε.

  Αναλυτικά »

 

 

Ιούλιος 2012
Η διεκδίκηση της επιθυμίας
Τάνια Βοσνιάδου

Αν, όπως λέει ο ιστορικός Τόμας Λάκερ, η γυναίκα ήταν πάντα στην ιστορία η άδεια κατηγορία, αυτή δηλαδή της οποίας η υποκειμενικότητα επανακαθοριζόταν μέσα στις εποχές και κυρίως, προκειμένου να αναδειχθεί και να επιβεβαιωθεί η προτεραιότητα του αρσενικού υποκειμένου, στις μέρες μας, και με τη δική της συμμετοχή, όντως επαναπροσδιορίζεται η υποκειμενικότητα, αλλά αυτή τη φορά με τη θηλυκότητα να προβάλλει ως το κατεξοχήν πρότυπο μιας πάντα ανοιχτής υποκειμενικότητας-σε-διαδικασία. Η “αινιγματική και επικίνδυνη φύση” της, στο βαθμό που ταυτίστηκε ως φύση, ξέρουμε τώρα ότι αντιπροσωπεύει αυτό που οι άνθρωποι προαιώνια φοβόμασταν και προβάλλαμε επάνω της, πείτε το: Σκότος, αισθησιασμό, παθητικότητα, θάνατο ή ακόμη ακόμη κι αυτό το ίδιο το ασυνείδητο, αυτό το “εκείνο” (id), δηλαδή, με το οποίο όλες και όλοι μας πια καλούμαστε να έρθουμε αντιμέτωπες και αντιμέτωποι.

  Αναλυτικά »

 

 

Μάρτιος 2010
Ποιος φοβάται τη σεξουαλικότητα;
Βενετία Καντσά

Η διαφοροποίηση της σεξουαλικότητας από το φύλο και η μετατόπιση του ενδιαφέροντος στους τρόπους με τους οποίους αρθρώνονται οι δύο αυτές έννοιες, επέτρεψε την αμφισβήτηση της αντίληψης σύμφωνα με την οποία το «κοινωνικό φύλο» εκφράζεται διαμέσου της σεξουαλικής συμπεριφοράς, ενώ σε κάθε «βιολογικό φύλο» αντιστοιχεί μια συγκεκριμένη σεξουαλική επιλογή, ενώ επέτρεψε την εμφάνιση μιας σειράς σημαντικών ερευνών που δείχνουν ακριβώς τους διαφορετικούς τρόπους της μεταξύ τους σύνδεσης.

  Αναλυτικά »

 

 

Νοέμβριος 2009
Το αποτύπωμα του Λεβί-Στρω
Ρομπέρτ Μαγκιορί (μετάφραση: Αμαρυλλίς Λογοθέτη)

Ο λόγος του Λεβί-Στρως είναι πολύπλοκος, αλλά καθιστά την ανθρωπολογία μια επιστήμη ικανή να αντιληφθεί τις βαθύτερες δομές που διέπουν τις κοινωνίες: καθολικές δομές, πέραν της ιστορικής συγκυρίας, τις οποίες μπορούμε να προσεγγίσουμε με τη δημιουργία "μοντέλων" ικανών να αποκαλύψουν τα κοινά στοιχεία των πολιτισμών και των κοινωνιών, τον σκελετό τους, που καλύπτεται από φαινόμενα είτε επιφανειακά είτε αόρατα, με δεδομένο ότι τα κοινωνικά γεγονότα είναι αυθαίρετα.

  Αναλυτικά »

 

 

Σεπτέμβριος 2004
Χρόνος
Κάρλος Φουέντες (μετάφραση: Αμαλία Βασιλακάκη)
Όταν εκδιώκουμε το παρελθόν από το παράθυρο, δεν θα αργήσει να επιστρέψει από την κύρια είσοδο, μεταμφιεσμένο με τους πλέον παράδοξους τρόπους. Οι πόλεμοι εναντίον της μνήμης είναι χαμένοι, τελικά, από εκείνους που το επιχειρούν. Πρέπει να κάνουμε παρόν το παρελθόν για να κατανοήσουμε τους αναφυόμενους πολιτισμούς, τους δυσαρεστημένους τόσο από τους επικεφαλείς ενός αγώνα δρόμου προς ένα ακέφαλο μέλλον, όσο και από την εσωτερική πίεση που ασκείται, μέσα στους ίδιους τους πολιτισμούς, ανάμεσα στις τεχνικές και υπερεθνικές απαιτήσεις του οικουμενικού χωριού και στις τοπικές διαφορές, τους τοπικισμούς, τους μικροπολιτισμούς και τους χρονικούς ρυθμούς που τους ανήκουν.

  Αναλυτικά »

 

 

Ιούνιος 2007
Πόνος στο ξύπνημα
Ζαν-Μπερτράν Πονταλίς (μετάφραση: Εύα Καραϊτίδη)

Ο άνθρωπος που μου μιλά, αυτός ο άνθρωπος στον οποίο αναγνωρίζω τον εαυτό μου, δεν έχει καμιά ανάμνηση από τα όνειρά του. Και εντούτοις, στερημένα από το περιεχόμενό τους, παραμένουν μέσα του: «Δεν κατορθώνω να αναδυθώ, αγνοώ τι ονειρεύτηκα • ίσως, αν μπορούσα να αδράξω ένα επεισόδιο, έστω μερικές εικόνες, ίσως τότε το πέρασμα να ήταν ευκολότερο για μένα. Όμως εδώ πρόκειται για ξερίζωμα. Υποχρεώνομαι να αποχωριστώ βίαια τον νυχτερινό κόσμο, αυτόν τον κόσμο όπου ένιωσα, έζησα περισσότερα γεγονότα από ό,τι οπουδήποτε αλλού, όπου υπήρξα πιο ξύπνιος από όσο είμαστε ποτέ μέσα σ' αυτό που ονομάζεται κατάσταση εγρήγορσης. Ό,τι είναι για μένα εξωτερικό, όταν αποκόβομαι από τον κόσμο αυτό, μού γίνεται και εχθρικό, διαφορετικά εγώ είμαι εκείνος που μισεί το έξω στο οποίο εκτοξεύομαι ξαφνικά, χωρίς ενδιάμεσο στάδιο». Και προσθέτει: «Κάπως έτσι πρέπει να είναι το να γεννιέσαι: μία εκδίωξη».

  Αναλυτικά »

 

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: ΑΝΤΩΝΑΤΟΣ ΣΠΥΡΟΣ, ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ - ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΗΣ - ΚΙΝ. ΤΗΛ. 6977987543 ΤΗΛ. 210-7219533 - E-MAIL: sorfeasmn@gmail.com ||| sorfeas@otenet.gr